AKCEPTUJĘ
  • Strona używa plików cookies, korzystanie z niej oznacza, że pliki te zostaną zamieszczone na Twoim urządzeniu. więcej »

Pani Irenie Pomianowej [Solskiej] [fragment]

Tłum rychło grę zapomni, choć stawia ołtarze.
Tylko znawca jej pamięć potomnym przekaże.
Próżno ufa artysta gry swojej potędze.
Gaśnie, jeśli jej znawca nie utrwalił w księdze.

Artyzm ma swój alfabet, tłum czytać nie umie.
Czyta go ledwie jeden znawca w widzów tłumie.
On zestawia alfabet artystycznej glorii,
Bez niego gra przepada w teatru historii.
Dla gry twojej subtelnej, co tłumy przenika.
Nie dość sławy przelotnej – trzeba historyka.

Karol Estreicher, Pani Irenie Pomianowej [Solskiej], 1905, rękopis ze zbiorów Muzeum Teatralnego w Warszawie. Przedruk w: Strofy o teatrze, red. K. Madoń, P. Mitzner, Iskry 1982, s. 76.

skomentuj

Aby potwierdzić, że nie jesteś robotem, wpisz wynik działania:
siedem minus cztery jako liczbę: